close
تبلیغات در اینترنت
منجی گرایی به روایت متون کهن یهود (1)

شمیم یار

منجی گرایی به روایت متون کهن یهود (1)
امروز پنجشنبه 28 تیر 1397
تبليغات تبليغات

سایتهای ما


شمیم یار

مرکزدانلود شمیم یار

منجی گرایی به روایت متون کهن یهود (1)

امیر عظیمی که برای پسران قوم تو ایستاده قائم است، خواهد برخاست. و چنان زمان تنگی خواهد شد که از زمانی که اُمّتی به وجود آمده است تا امروز نبوده، و در آن زمان هر یک از قوم تو، که در دفتر مکتوب یافت شود رستگار خواهد شد. و بسیاری از آنانی که در خاک زمین خوابیده اند بیدار خواهند شد، امّا اینان به جهت حیات جاودانی و آنان به جهت خجالت و حقارت جاودانی. و حکیمان مثل روشنایی افلاک خواهند درخشید، و آنانی که بسیاری را به راه عدالت رهبری می نمایند مانند ستارگان خواهند بود تا ابد الآباد

بر این مبنا مسیح‌ كسی‌ است‌ كه‌ نسبش‌ به‌ پادشاهان‌ و پیامبران‌ یهودیان‌ بر می‌گردد و با ظهورش‌، یهودیان‌ را پیروز و ملل‌ دیگر را نابود می‌كند. یهودیان كه خود را پیروان حضرت موسای كلیم(علیه السلام) می‌دانند در انتظار موعودی به سر می برند که در آثار دینی یهود و اسفار تورات و دیگر كتابهای انبیای آنان، همواره، به موعود اشاره شده است. از جمله کتب دینی و مقدس یهودیان که به نوعی روایتگر مساله آخرالزمان و ظهور منجی است، می توان به عهد عتیق(تورات)- مزامیر و  زبور داوود نبی- اپوکریفا یا سبعینه - تفسیر آیات تورات(تلمود) –اشاره کرد.(1) در  بخشهایی از تورات نیز روایت هایی تاویل گونه  از پیش گوئیهای پیامبران بنی اسرائیل وجود دارد. پیامبرانی نظیر دانیال نبی، حیقوق نبی، ارمیای نبی، زکریای نبی، حزقیال نبی، حجی نبی، بوئیل نبی، و صفینای نبی. اشعیای نبی در طول ماموریت تبلیغی و الهی خویش با زبانی رمزگونه نوعی به مساله موعود باوری و مختصات آن اشاره دارند، و نشانی هایی از خصوصیات هویتی و دینی را در لابه لای گفتارهای خویش بیان داشته اند. با این که ممکن است ،از سوی کاهنان یهود، کاستیها و تحریفاتی در طول تاریخ متوجه این متون کهن شده باشد، در این بخش به برخی از این آثار که پرده از سیر ظهور منجی در روزگار واپسین بر می دارد اشاره می کنیم:

1-  بشارت ظهور منجی در کتاب صفینای نبی

لفظ صفنیا به معنای مخفی شده بتوسط یهوه(خدا) می باشد ؛این پیامبر الهی نوه حزقیای نبی ،ومعاصر نبوت ارمیای نبی بوده است؛ وی  حدودا  در سال 430 قبل از مسیح یعنی در ابتدای سلطنت یوشیای ، به نبوت رسید.(2) از وی پیشگوئیهایی بر جای مانده که از آن جمله انهدام سرزمین نینوی، یک سال قبل از میلاد مسیح می باشد.(3) مامویت و رسالت وی در مقابل گروههایی از بنی اسرائیل خلاصه می شود که پرستش خدای یکتا را رها کرده و به بت پرستی روی آورده بودند. وی بر علیه بت پرستان یهودا و بت پرستان حومه آن که در سرزمینهای موآب و عمون و حبش و نینوی بودند، به شدت خروشید و مشروعیت کاهنان و روسای قبائلی که مردم را به پرستش بتها دعوت می کردند را مرتبا زیر سئوال می برد و چنانکه روسای طوایف و گمراهان را به توبه و انابه دعوت می فرمود. اورشلیم را از سیاست آینده متنبه می ساخت. (4) با این همه در لا به لای کلمات این پیامبر الهی بشارتهایی موجود است که با نوید به ظهور منجی در آخرالزمان و پایان رسیدن عصر عسرت و فرارسیدن عصر طلایی بشر همراه است.(5)

آخرالزمان

در این کتاب که یکی از کتب انبیای پیرو تورات است، بشارت ظهور منجی آخرالزمان چنین آمده است:

«... خداوند در اندرونش عادل است و بی انصافی نمی نماید. هر بامداد حکم خود را روشن می سازد و کوتاهی نمی کند، امّا مرد ظالم حیا را نمی داند. اُمّتها را منقطع ساخته ام که برجهای ایشان خراب شده است و کوچه های ایشان را چنان ویران کرده ام که عبور کننده نباشد. شهرهای ایشان چنان منهدم گردیده است که نه انسانی و نه ساکنی باقی مانده است. و گفتم: کاشکه از من می ترسیدی و تأدیب را می پذیرفتی...

بنابر این، خداوند می گوید: برای من منتظر باشید تا روزی که به جهت غارت برخیزم; زیرا که قصد من این است که اُمّتها را جمع نمایم و ممالک را فراهم آورم تا غضب خود و تمامی حدّت خشم خویش را بر ایشان بریزم، زیرا که تمامی جهان به آتش غیرت من سوخته خواهد شد; زیرا که در آن زمان، زبان پاک به اُمّتها باز خواهم داد تا جمیع ایشان اسم یهوه ـ خدا ـ را بخوانند و به یک دل او را عبادت نمایند».(6)

2-  بشارت ظهور منجی در کتاب دانیال  پیامبر

حضرت دانیال، در باور ادیان ابراهیمی یکی از پیامبران بنی اسرائیل(قرن هفتم پیش از میلاد) است.  نام وی به زبان‌ عبری به معنای «خدا قاضی من است» می باشد. در سال 606 پیش از میلاد ،وی را به دربار «بخت النصر» پادشاه بابل به اسارت بردند. وی در آنجا به علوم کلدانیان و زبان مقدس واقف گردید و در حکمت از آنان پیشی گرفت. اولین واقعه‌ای که سبب نفوذ دانیال نبی گردید تعبیر خواب نبوکد نصر بود. بدین گونه ادعای پیغمبری نمود و مورد توجه آن پادشاه قرار گرفت. وی به همراه عده‌ای از قوم یهود به ایران مهاجرت نمود و در شوش ساکن شد و در آنجا درگذشت و در همان جا مدفون گردید . در کتاب دانیال نبی نیز کفتارهایی درباره بشارت ظهور آمده که شباهت زیادی به بشارات انبیای گذشته دارد. در پیش گوئیهای دانیال نبی چنین آمده است:

بر این مبنا مسیح‌ كسی‌ است‌ كه‌ نسبش‌ به‌ پادشاهان‌ و پیامبران‌ یهودیان‌ بر می‌گردد و با ظهورش‌، یهودیان‌ را پیروز و ملل‌ دیگر را نابود می‌كند. یهودیان كه خود را پیروان حضرت موسای كلیم(علیه السلام) می‌دانند درانتظار موعودی به سر می برند که در آثار دینی یهود واسفار تورات و دیگر كتابهای انبیای آنان، همواره، به موعود اشاره شده است

«... امیر عظیمی که برای پسران قوم تو ایستاده قائم است، خواهد برخاست. و چنان زمان تنگی خواهد شد که از زمانی که اُمّتی به وجود آمده است تا امروز نبوده، و در آن زمان هر یک از قوم تو، که در دفتر مکتوب یافت شود رستگار خواهد شد. و بسیاری از آنانی که در خاک زمین خوابیده اند بیدار خواهند شد، امّا اینان به جهت حیات جاودانی و آنان به جهت خجالت و حقارت جاودانی. و حکیمان مثل روشنایی افلاک خواهند درخشید، و آنانی که بسیاری را به راه عدالت رهبری می نمایند مانند ستارگان خواهند بود تا ابد الآباد.

امّا تو ای دانیال! کلام را مخفی دار و کتاب را تا زمان آخر مهر کن. بسیاری به سرعت تردّد خواهند نمود و علم افزوده خواهد گردید... خوشا به حال آن که انتظار کشد». (7)

در این بشارت نکات چندی وجود دارد که برخی از آنها را به طور اختصار توضیح می دهیم:

1 ـ شخص مورد بشارت که در نخستین فراز بشارت مزبور به عنوان «ایستاده» از او تعبیر شده است، قائم آل محمّد(علیهم السلام) است که بزرگترین نماینده انبیای الهی است، و دعوت تمام پیامبران خدا را یکجا در حکومت حقّه خود آشکار ساخته، آیین الهی را بر سرتاسر کره خاکی حکم فرما می نماید.

2 ـ منظور از «زمان تنگی»، زمان بیدادگریها، سختیها، فشارها، ظلم و ستم هایی است که قبل از ظهور آن حضرت در سراسر جهان پیدا می شود، چنان که در روایات اسلامی آمده است: «یَمْلاَالأرضَ قِسطاً و عَدلا کَما مُلِئت جوراً و ظلماً».

3 ـ منظور از: «آنانی که در خاک زمین خوابیده اند»، گروهی از اموات می باشند که در دولت با سعادت حضرت مهدی (علیه السلام) زنده می شوند، و برخی از آنان از یاران آن حضرت می گردند و در رکاب حضرتش می جنگند و برخی دیگر به سزای اعمال ناشایست خود می رسند.

در این زمینه، روایات بسیاری از ائمّه معصومین (علیهم السلام) رسیده است که ما به جهت اختصار از ذکر آنها خودداری می نماییم، و طالبین می توانند به کتابهای مربوطه که در مورد «رجعت» نگاشته شده، مراجعه فرمایند.

 

دسته بندي: مهدویت,درانتظار یار,
مطالب مرتبط :

ارسال نظر

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی

مطالب تصادفي

مطالب پربازديد